Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2011

Facebook και εμμηνόπαυση... not really!




Δεν ξέρω πόσες ώρες είμαι online. Δεν ξέρω καν γιατί είμαι online. Ψέμα, ξέρω… είναι γιατί είμαι αποκλεισμένη σε ένα σπίτι που οι γονείς βλέπουν τούρκικα σήριαλ, όλοι γύρω μου κάνουν κανονικές διακοπές, διάβασα τα καλοκαιρινά μου βιβλία και απέτυχα στις τρεις προσπάθειες να γράψω ένα δικό μου. Περνώντας οι μέρες γίνομαι χειρότερος άνθρωπος όσο περισσότερο κατασκοπεύω αγνώστους στο facebook. Και σκέφτομαι ότι αυτοί που χαρακτήριζα ως κακούς, απλά ζούνε μια μόνιμη κατάσταση αυτού που ζω τώρα, νοιώθουν υιοθετημένοι και δεν θα γράψουν ποτέ ένα καλό διήγημα.

Μπαίνω σε profiles ανθρώπων που δεν ξέρω και διαβάζω τα posts τους, βλέπω τις photos και τα σχόλια των φίλων τους. Έχω τόσο ελεύθερο χρόνο, που θα μπορούσα να τον εξάγω. Και όσο περισσότερο ασχολούμαι με τις ζωές των άλλων (ελλείψει –προσωρινά, σου το ορκίζομαι- δικής μου), τόσο περισσότερο έχω την ανάγκη να χαρακτηρίσω τον κόσμο κάλπη (με μια κατά Sallinger προσέγγιση).

Είναι οι «ντίβες», που σπάνια κάνουν like σε post μη κολλητού τους, αλλά οποιοδήποτε σχόλιο τους είναι απόλυτο και σωστό. Οι «celebrities» που έχουν account απλά για να ποστάρουν και να παίρνουν αναγνώριση από τα likes. Οι «κουτσομπόληδες» (σαν εμένα), που παρακολουθούν όλα όσα γίνονται και πετάγονται μόνο για να κάνουν κάποιο καυστικό σχόλιο (συνήθως πικρόχολο). Οι «κόλακες» που θα κάνουν like σε οτιδήποτε ποστάρει κάποιος που θαυμάζει ή περιμένει κάτι από αυτόν. Οι «ανασφαλείς» που ποστάρουν photos ρουφώντας την κοιλιά, ψαρεύοντας κομπλιμέντα προσποιούμενοι μετριοφροσύνη. Οι «ποζεράδες» που ποστάρουν photos λες και πήγαν διακοπές απλά και μόνο για αυτές.   

Και ένας σωρός άλλες φυλές που είναι δίπλα μας, πάντα ήταν, απλά τώρα τις βλέπεις ξεκάθαρα. Γιατί αυτό κάνουν τα social networks, σου δείχνουν τον άλλο σε μεγέθυνση. Γιατί μπορείς να δεις και ανθρώπους που είναι αντικοινωνικοί in real life και πολύ ήσυχοι για να τους προσέξεις και να γοητευτείς από την διαδικτυακή προβολή τους. 

Όλα έχουν την αξία τους αν μπορείς να την εκτιμήσεις. Δεν πήγαν χαμένες δυο μέρες τώρα -φαινομενικά ανούσιας- κατασκοπείας… yeah right… (απλά περιμένω την στιγμή που θα απολαμβάνω τον έρωτα κάτω από χουρμαδιές δίπλα από το κύμα και τίποτε από τα παραπάνω δεν θα με απασχολεί!)... ουφ, μπούχτησα τώρα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου