Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2013

Fan for Σαν Φραν


Χτες το βράδυ πηρα το λεωφορείο για να γυρίσω σπίτι μετά απο μία μεγάλη βόλτα στην ακτή γεμάτη φοίνικες, γλάρους και τζόγκερς. Κάτι έχω με τους φοίνικες. Είδα τα κλασσικά αξιοθέατα, το Αλκατράζ, την γέφυρα και το τραμ στην μεγάλη κατηφόρα, αλλά παρατηρώντας τον κόσμο γύρω σου μαθαίνεις την πόλη. Απέναντι μου στο μιούνι-μπας καθόταν ενας μικροκαμωμένος κυριούλης, με χοντρά γυαλιά, ορθοπεδικά παπούτσια, μια καλτ φιγούρα σαν απο ταινία, όπως ακριβώς την φαντάζεσαι. Μέσα απο το μπαγκ πακ του έβγαλε ενα γουολκ μαν. Κίτρινο. Ξετύλιγε για κανα δυο στάσεις τα καλώδια απο τα ακουστικά του, ξέρεις, αυτά με το μαύρο σφουγγαράκι. Κίτρινα κι αυτά.
Η πόλη της νέας τεχνολογίας ειναι κ πόλη της μουσικής. Κάποιος παίζει κιθάρα στο μπαρτ, ένα φεστιβάλ τζαζ στην γιούνιον σκουέρ, συναυλίες, ραδιόφωνο στο τεράστιο αμερικάνικο ες γιου βι.
Πριν ξεκινήσω το μεγάλο ταξίδι απο το Βερολίνο για το Σαν Φρανσίσκο, διάλεξα ένα τραγούδι σαν σάουντρακ για το μήνα που θα περάσω εδώ. Η υπέροχη χρωματιστή πόλη είναι μοναδική, με μια εξεντρίκ ιδιαιτερότητα, γιαυτό μου θυμίζει τόσο πολύ την ρόισιν μέρφυ. Fun for me λοιπόν διάλεξα εγώ. Θα ήθελα να το δώσω και στον κυριούλη να το ακούσει. Πιστεύω θα του άρεζε.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου